NARODOWY DZIEŃ PAMIĘCI „ŻOŁNIERZY WYKLĘTYCH”

1 marca w Polsce obchodzone jest corocznie Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” – polskie święto państwowe poświęcone upamiętnieniu żołnierzy antykomunistycznego i niepodległościowego podziemia ustanowione ustawą sejmu RP z dnia 3 lutego 2011 r. o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” (Dz.U. 2011 nr 32 poz. 160). Ustawa podpisana została przez prezydenta RP Bronisława Komorowskiego.
Mianem Żołnierzy Wyklętych określani są bohaterowie, „którzy w obronie niepodległego bytu Państwa Polskiego, walcząc o prawo do samostanowienia i urzeczywistnienie dążeń demokratycznych społeczeństwa polskiego, z bronią w ręku, jak i w inny sposób, przeciwstawili się sowieckiej agresji i narzuconemu (na podstawie porozumienia w Jałcie z lutego 1945 r. przywódców tzw. wielkiej trójki – USA,  ZSRR i Wielkiej Brytanii) Polsce siłą reżimowi komunistycznemu”.

Żołnierzy Wyklętych określa się również „Żołnierzami Niezłomnymi ” lub „żołnierzami drugiej konspiracji”. W roku największej aktywności podziemia (rok 1945) działało w nim nawet 200 tysięcy konspiratorów. Żołnierzy Wyklętych dotknęły ogromne prześladowania. Wielu zginęło – zamordowanych skrytobójczo lub na podstawie wyroków komunistycznych sądów.

Żołnierze tzw. drugiej konspiracji, którzy jako pierwsi walczyli o Wolną Polskę z okupantem sowieckim i zainstalowanym przez niego reżimem komunistycznym, zapłacili za wierność swoim ideałom niejednokrotnie cenę najwyższą – cenę swego życia. Nawet jeśli udało Im się przeżyć, przez kolejne 45 lat żyli z piętnem – jak to określała komunistyczna propaganda – „bandytów” i „faszystów”.

Dzień 1 marca wybrano na celebrowanie Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”, gdyż tego dnia w 1951 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie wykonano wyrok śmierci na siedmiu członkach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” będących ostatnimi ogólnopolskimi koordynatorami „Walki o Wolność i Niezawisłość Polski z nową sowiecką okupacją”.

Ilustr. Pomnik Żołnierzy Wyklętych w Rzeszowie, honorujący siedmiu członków IV ZG WiN

Źródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Narodowy_Dzie%C5%84_Pami%C4%99ci_%E2%80%9E%C5%BBo%C5%82nierzy_Wykl%C4%99tych%E2%80%9D
https://www.antykorupcja.gov.pl/ak/aktualnosci/13919,1-marca-Narodowy-Dzien-Pamieci-Zolnierzy-Wykletych.htmlipn.gov.pl
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20110320160

W tym dniu nie zapominany o Andrzeju Boroniu (6.08.1926 Kołomyja-21.09.1949 Wrocław), poruczniku LWP odznaczonym „Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945” i żołnierzu II konspiracji polskiej podziemia antykomunistycznego. Był synem dyrektora Państwowego Gimnazjum im. Króla Kazimierza Jagiellończyka w Kołomyi, bratem Jerzego, wrocławskiego rzeźbiarza. Uczestniczył w akcji  koło Psiego Pola odbicia więźniów przewożonych z Wrocławia, oraz innych mających na celu zdobycie funduszy na działalność konspiracyjną. Zatrzymany we Wrocławiu, został skazany na karę śmierci i rozstrzelany we wrocławskim więzieniu przy ul. Kleczkowskiej. Spoczywa w kwaterze bezimiennych ofiar na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. Upamiętniony na pomniku wzniesionym w 1996 „Ofiarom terroru komunistycznego”.

Ilustr.: Kwatera ofiar terroru komunistycznego z pomnikiem na Cmentarzu Osobowickim, fot. Ryszard Bielawski.
https://polska-org.pl/5782244,foto.html?idEntity=517002  [źródło zdjęcia]
Andrzej Boroń – Wikipedia, wolna encyklopedia

StZ, BK