160 ROCZNICA WYBUCHU POWSTANIA STYCZNIOWEGO (1863 – 1864)
Powstanie Styczniowe rozpoczęło się 22 stycznia 1863 r. od ogłoszenia Manifestu, wydanego przez Centralny Komitet Narodowy, który powołał Tymczasowy Rząd Narodowy.
Bezpośrednią przyczyną wybuchu powstania była branka do armii rosyjskiej, przeprowadzona niespodziewanie w Królestwie Polskim w połowie stycznia. Powstanie było największym zrywem niepodległościowym w XIX wieku po rozbiorach, na który złożyło się ponad 1200 bitew i potyczek. Objęło swym zasięgiem Królestwo Polskie, a także Litwę, Białoruś oraz część Ukrainy. Istotną rolę w powstaniu, jeśli chodzi o działania zbrojne odegrał Romuald Traugutt, który zyskał wielką sławę jako dyktator powstania. Dowodził on jednym z oddziałów, a wszystkie swoje działania poświęcił ratowaniu tego zrywu, do końca walczył o niepodległość. Niestety, powstanie nie mogło liczyć na powodzenie ani osiągnięcie jakiś większych sukcesów. W noc wybuchu Imperium Rosyjskie dysponowało aż 100 tysięczną armią wobec zaledwie 6 tyś. powstańców. Co prawda wojsko polskie było wspomagane przez Polaków ze wszystkich zaborów, emigrację, a także przedstawicieli innych narodów, jednak wobec sił wroga byli praktycznie bezsilni. Rosja miała wtedy dwukrotną przewagę liczebną nad powstańcami. Walki trwały do jesieni 1864 r.
Ilustr.: Posterunek honorowy przed tablicą upamiętniająca poległych w Powstaniu Styczniowym studentów Uniwersytetu Wrocławskiego we Wrocławiu, fot.: Ryszard Saczyński
Ilustr.: Tablica upamiętniająca poległych w Powstaniu Styczniowym studentów Uniwersytetu Wrocławskiego we Wrocławiu, fot.: Ryszard Saczyński
Ilustr.: Orkiestra z Akademii Wojsk Lądowych we Wrocławiu, Kompania Honorowa z 10 Wrocławskiego Pułku Dowodzenia we Wrocławiu oraz poczty sztandarowe (w dali) obecne na uroczystości, fot.: Ryszard Saczyński
Źródło:
https://sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/komunikat.xsp?documentId=72ACAE7D87E7D45BC125866500434D20
St.Z, RS