15 VII 1410 R. – BITWA POD GRUNWALDEM
15 VII 1410 – podczas Wielkiej Wojny pomiędzy Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim a Zakonem Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zwanym potocznie zakonem krzyżackim lub Krzyżakami) oraz sojusznikami obydwu stron doszło do jednej z największych bitew średniowiecza – bitwy pod Grunwaldem.
Wojska dowodzone przez wielkiego mistrza Ulricha von Jungingen zostały doszczętnie rozbite przez wojska dowodzone przez króla Władysława II Jagiełłę. Zginął wielki mistrz i wielu dostojników zakonu.
Zwycięstwo pod Grunwaldem wpłynęło na złamanie potęgi Zakonu, zmniejszeniu jego roli i znaczenia, wzrosła natomiast rola Polski i dynastii Jagiellonów w tej części Europy.
Wielka Wojna miała swój epilog w postaci całkowitej likwidacji zakonu na początku XVI stulecia, już w czasach króla Zygmunta I Starego.
Polska pamięć historyczna związana z wiktorią grunwaldzką została utrwalona w okresie zaborów przez Jana Matejkę i Henryka Sienkiewicza poprzez jeden z najsłynniejszych polskich obrazów, monumentalną „Bitwę pod Grunwaldem” (1878) oraz powieść „Krzyżacy” (1897-1900). Malarstwo Matejki i literatura „ku pokrzepieniu serc” Sienkiewicza pełniły i nadal pełnią szczhttps://commons.wikimedia.org/wiki/File:Jan_Matejko,_Bitwa_pod_Grunwaldem.jpg#/media/Plik:Jan_Matejko,_Bitwa_pod_Grunwaldem.jpgególną rolę – podtrzymują świadomość i uczucia patriotyczne.
RP