140 ROCZNICA WYSTAWY ETNOGRAFICZNEJ POKUCIA W KOŁOMYI
15 września 1880 roku 140 lat temu z inicjatywy Oddziału Czarnohorskiego Towarzystwa Tatrzańskiego otwarto w Kołomyi Wystawę Etnograficzną Pokucia. Była pierwszą na ziemiach polskich i trzecią w Europie po Wystawie Słowiańskiej (Moskwa, 1867) i Wystawie Skandynawskich Zbiorów Etnograficznych (Sztokholm, 1872). Wystawa ta spopularyzowała wyroby sztuki huculskiej, wzbudziła trwające do dziś zainteresowanie Huculszczyzną oraz, pokazując walory krajobrazowe i klimatyczne Czarnohory i Gorganów, przyczyniła się do rozwoju letnisk w dolinie Prutu. Wystawę zaszczycił swą obecnością cesarz Franciszek Józef I.
Następnego dnia 16 września 1880 roku dzięki inicjatywie Leopolda Wajgla, profesora gimnazjum kołomyjskiego, w zachodniej części rynku odsłonięto pomnik Franciszka Karpińskiego „poety serca” dłuta Walerego Gadomskiego, profesora Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. Staraniem komitetu pomnika Karpińskiego wydano w drukarni Henryka Zadembskiego w Kołomyi Pieśni nabożne poety. Tak kołomyjanie uczcili 100 rocznicę pierwszego lwowskiego wydania sielanek poety urodzonego w Hołoskowie na Pokuciu.
Ilustr.: Pawilon wystawowy z 1880 r. w Parku Miejskim w Kołomyi, pocztówka sprzed 1914 r., fot. Juliusz Dutkiewicz.
Polecamy dokładny opis wystawy:
Turkawski Marceli, Wystawa etnograficzna Pokucia w Kołomyi, Kraków 1881
BK